O osteoporozie | Calperos

Czym jest osteoporoza?
Cichy złodziej kości

Osteoporoza to dziś choroba cywilizacyjna. W Polsce choruje na nią ponad 2 mln osób, a zagrożonych jest aż 8 mln1!! Dane wskazują, że liczba osób nią dotkniętych z roku na rok będzie wzrastać! Do 2035 r. wartość ta może zwiększyć się trzykrotnie1.

Osteoporoza to metaboliczna choroba kości, charakteryzująca się:

  • Zmniejszeniem struktury mineralnej kości
  • Osłabieniem struktury przestrzennej kości
  • W rezultacie zwiększoną podatnością na złamania2

Choroba ta nie daje wcześniejszych symptomów – w końcu utrata tkanki kostnej „nie boli” – to dlatego bywa nazywana „cichą epidemią” lub „cichym złodziejem kości”.

Grupy ryzyka osteoporozy

Chociaż osteoporoza dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn, zdecydowanie częściej występuje
w żeńskiej części populacji. 

Po 50 roku życia występuje u 30% kobiet i 8% mężczyzn.
Życiowe ryzyko złamania u kobiety 50-letniej wynosi 40%, a mężczyzny 13%1

 

Jak sprawdzić
poziom tkanki kostnej
w organiźmie?

Prawda jest taka, że nawet będąc w grupie ryzyka, nie zastanawiamy się nad konsekwencjami utraty tkanki kostnej – do czasu pierwszego złamania kości. Przez długi czas choroba przebiega bezobjawowo. Niestety najczęściej pacjent dowiaduje się o przypadłości, gdy ta już postępuje.

Warto wcześniej zbadać poziom tkanki kostnej. Należy poprosić lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie na badanie gęstości kości, tzw. densytometrię. Badanie jest szybkie i bezbolesne i pomoże stwierdzić, czy stan naszych kości jest właściwy.

Kluczem jest wczesna
profilaktyka

Czy można zniwelować skutki działania „cichego złodzieja kości”?
Można. Kluczem jest wczesna i odpowiednia profilaktyka.

1 Czerwiński E., Synder M., Raport Osteoporoza – cicha epidemia w Polsce, Europejska Fundacja Osteoporozy i Chorób Mięśniowo – Szkieletowych, Polskie Towarzystwo Ortopedyczne 

i Traumatologiczne, 2015 r.

2 Janiszewska M., Osteoporoza jako problem społeczny – patogeneza, objawy i czynniki ryzyka osteoporozy pomenopauzalnej, Katedra Zdrowia Publicznego, Uniwersytet Medyczny w Lublinie, 

Probl Hig Epidemiol 2015, 96(1): 106-114.

3. Sewerynek E. et al. Miejsce wapnia w terapii i suplementacji: od urodzenia do starości. Terapia 2018, 12(371) s.: 3-10.